24 Eylül 2013 Salı

Eski fotoğraflar güzel anılar




                                                                                                                                 Babam :)

Fotoğraf , insan hayatının bence en önemli anı dökümanıdır. Fotoğraf çekmek kadar kare kare poz vermeyi de çok severim. Ama mesela röportajlarım sırasında, konuşmanın ardından sıra fotoğraf çekimine geldiğinde bazı kişilerin gerilmesine de şahit olmuşumdur. Az önce bıdır bıdır konuşan kişi gider yerine mimikleri gergin, gülmekte zorlanan, nereye bakacağını bilemeyen bir kişi gelir... Bu kez rahatlatmaya ve o mimikleri yumuşatmaya çalışırım. Çalışmaktan son derece keyif aldığım fotomuhabiri arkadaşım Ziynet Özen yanımdaysa şanslıyım demektir. Onun sıcacık gülümsemesi ve yumuşacık sesi, karşı tarafı hemen rahatlatır.
Ben de bir fotomuhabiri kızıyım ve babamın mesleği gereği bebekliğimden itibaren bir sürü fotoğrafım oldu. Siyah-beyaz fotoğraflar ardından sephia tonları ve derken renklerin her birini gördüğümüz kareler ve bugünün dijital ortamı. Onlarca, yüzlerce...
Geçenlerde evde dip bucak karıştırırken –çok severim karıştırmayıJ işte bu fotoğraflar elime geçti. İşte ailemden birkaç siyah&beyaz anı...


Kartpostal gibi bir fotoğraf. Babamın tarafından..



Annem ve 1956 Chevrolet Belair  / Annem ve ailesi :)


Dedem ve ben... :)

Hiç yorum yok: